صفحه اصلی

روابط عمومی چیست؟ 

نیاز به شناخت و درک متقابل به منظور تسریع دردستیابی به مقاصد و اهداف ، امروزه درسازمانها و ادارات به عنوان یک اصل اساسی درمدیریت پذیرفته شده است. این ارتباط که ازآن به عنوان روابط عمومی یاد می شود یکی ازمهمترین و با ارزش‎ترین عوامل موثر در سرنوشت هرموسسه وگروه محسوب می گردد.

 Public Relations یا روابط عمومی در دهه اول قرن بیستم درآمریکا به صورت یک حرفه تخصصی درآمد. در ایران در سال 1345 اولین دفتر روابط عمومی توسط شرکت نفت راه اندازی شد. سپس درسایر سازمانها دفاتری به عنوان مراکز فراهم آوری ، مبادله اطلاعات وبرقراری ارتباطات دوسویه به منظور ایجاد حسن نیت وتفاهم گشوده شد.

ـ دردنیای امروز روابط عمومی ها به عنوان عناصر قوی درارزیابی وتقویت برنامه ها وپیشبرد اهداف سازمانها تلقی می گردند.

ـ امروزه نقش روابط عمومی وحیطه فعالیت آن برهیچکس پوشیده نیست. تمامی فعالان جامعه دربخشهای مختلف فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و . . . جویای روابط عمومی هایی هستند که آنان را درطراحی روشهای معقول و تعیین خط مشی های مرتبط با آینده یاری دهند.

ـ روابط عمومی نقشهای گوناگونی را درجایگاههای متفاوت وشرایط متمایز ازیکدیگر ایفا می‎کند. اما دو نقش قابل تفکیک آن در ارتباطات درون سازمانی وبرون سازمانی ازمیان سایر نقشها نمایان‎تر و مهمتر است.

ـ روابط عمومی هنرش این است که بتواند امکانات وشرایط محیط بیرونی را تشخیص دهد وآنان را با امکانات درون سازمان پیوند دهد و اجرای فرامین درون سازمانی را تسهیل نماید و درنهایت ارتباط سازمان را با بیرون ازآن، بدرستی برقرار سازد. که دراین راستا اولین قدم شناخت محیط و سازمان مربوطه است و منظور از این شناخت ، شناسایی و بررسی نقاط قوت وضعف است .

روابط عمومی در ایران:

 ـ متاسفانه وجود سوء تعابیر و یا عدم آگاهی وشناخت کافی ازوظایف وحیطه عملیاتی ویا عدم شناخت ازتوانمندیهای تخصصی روابط عمومی درابعاد درون سازمانی وبرون سازمانی ازجمله مشکلاتی است ، که باعث شده روابط عمومی درایران با موانع جدی ومتعددی روبرو باشند.

 ـ درمرحله دوم دست اندرکاران روابط عمومی نیز بطور کامل نسبت به مسئولیتهای حرفه ای خود اطلاع واعتقاد لازم را پیدا نکرده اند و یا تخصصهای لازم را ندارند.

 ـ درمرحله سوم گروههای مرتبط با واحدهای روابط عمومی ازجایگاه ومیدان عمل واختیارات روابط عمومی بی خبرند.

 ـ درنظام جمهوری اسلامی اصالت حرکت ها برپایه حمایتهای مردمی استوار است وجلب افکار عمومی بعنوان پایه اصلی هرحرکت محسوب می شود ومتوجه کردن افکار عمومی ، به سمت وسوی برنامه ریزی هرسازمان، کار روابط عمومی است.

نمی‌توان بدون بحث بهره‌وری وارد بحث روابط عمومی و جایگاه آن شد، بهره‌وری یک رویکرد سه‌وجهی است و روابط عمومی بهره‌ور دارای سه ویژگی کارایی، هدفمندی، سازگاری و هماهنگی است.

کارایی بدون هدفمندی معنا پیدا نخواهد کرد،

هر زیرمجموعه زمانی کارا محسوب می‌شود که هماهنگ با دیگر اجزا و درجهت هدف سازمانی فعالیت کند.

در عین حال که کارکرد روابط عمومی بر مدار بهره‌وری است، اما روابط عمومی در کارکرد و ویژگی «هماهنگی»، نمود و تجلی پررنگی به خود می‌گیرد.

رویکرد روابط عمومی ایجاد خودآگاهی اجتماعی در راستای هماهنگ‌شدن جامعه با آرمان‌ها، اهداف، سیاست‌ها و تصمیم‌های هر اداره یا سازمانی است. چرا که اگر هماهنگی سازمانی وجود نداشته باشد و اگر این هماهنگی ایجاد نشود، سازمان بیشترین استفاده را از امکانات و داشته‌های خود نخواهد داشت؛

اگر روابط عمومی را در یک واژه بخواهیم تعریف کنیم، از آن تعبیر به «هماهنگی» می شود. یعنی روابط عمومی سازوکار موثر هماهنگی سازمانی و اجتماعی است.

به بیان دیگر روابط عمومی مهندسی ارتباط درون و بیرون سازمانی است و در نتیجه ارتباط باید همگرایی باشد نه واگرایی، ارتباط باید هماهنگی را نتیجه دهد.

روابط عمومی ها با روش های اقناعی ، تشریحی ، ابهام زدایی و اعتمادزایی خنثی بودن وبی تفاوتی کارکنان نسبت به سیاست های سازمانی را به افکار هماهنگ ومثبت تبدیل می کنند. این رویکرد وارتباط دوسویه ، یعنی استفاده از همه ظرفیت های سازمانی.

در واقع شناخت نیازهای مخاطبان، ارتباط اقناعی، مسائل فنی و تخصصی را به زبان و ادبیات مردمی درآوردن، ‌حضور موثر روابط عمومی‌ها در جلسات سیاستگذاری و تصمیم‌گیری برای بیان اقناعی و دلایل تصمیم، ویژگی‌های رفتاری و اخلاقی شایسته کارکنان روابط عمومی ها ، نیروی انسانی متناسب، ساختار صحیح سازمانی و اعتبار متناسب ازجمله موضوع‌های ضروری واحد روابط عمومی برای یک هماهنگی شایسته می باشد.

متأسفانه ذهنیت برخی از مردم در مورد شیوه عملکرد مدیران و مسئولین روابط عمومی ناصحیح بوده و می بایست در نظر داشت که شیوه‌های زبان‌بازی، رفتارهای تصنعی، فرصت‌طلبی، گزافه‌گویی، مجیزگویی، بزرگنمایی و امثال این رفتارها، در قاموس این حرفه تخصصی نیست.

چراکه روابط عمومی یک آینه است و نباید خود کدر باشد تا بتواند تصویر صحیحی از سازمان و اداره و ... را به افکار عمومی انتقال دهد.

در نتیجه اگر نتوانیم کارکردهای «هماهنگی» روابط عمومی را تحقق‌پذیر کنیم، ‌دچار فقر ارتباطی خواهیم شد، نتیجه فقر ارتباطی؛ فقر در سرمایه اجتماعی یعنی نبود همراهی عمومی، نبود مشارکت جمعی، فقدان وفاق اجتماعی، نبود اعتماد عمومی، عدم تعلق‌ سازمانی و گسستگی اجتماعی، خواهد بود و ضد این فقر یک دارایی است. بنابراین روابط عمومی شایسته یک دارایی سازمانی است که شخصیت و هویت سازمانی شایسته را در افکار عمومی منعکس می‌کند.

زدودن زنگارها از چهره سازمان، ایجاد خوشبینی، حسن خلق، تحول و نشاط و تولید فکر و اندیشه‌های نو از اصول فعالیت‌های روابط عمومی است.

تقویت وب‌سایت، تولید نشریات، توجه به امر آموزش، تعامل درون‌سازمانی و برون‌سازمانی برای شناساندن هرچه بهتر سازمان از اولویت‌های هر سازمان یا  اداره ای در حوزه روابط عمومی است.